‘Best wel magic, eigenlijk’

De Sint Maartenskliniek vergelijkt de data uit hightech-toepassingen met elders vergaarde big data. Daarmee zijn onder meer de herstelmogelijkheden voor revalidanten te voorspellen.

Het duurde ongeveer een jaar voordat de behandelende artsen in de gaten hadden wat er met Charmaine Hut aan de hand was. De jonge vrouw uit Arnhem kreeg vorig jaar steeds meer last van uitval van haar benen, totdat ze op een matras in de woonkamer belandde en de zorg voor zichzelf en haar kind moest overlaten aan vriendinnen. Ze kon geen stap meer zetten en werd uiteindelijk door een van die vriendinnen het ziekenhuis ingedragen.

Het probleem bleek een incomplete dwarslaesie als gevolg van een ernstige hernia aan de onderste rugwervel. Gelukkig kon dat met een operatie goed worden verholpen. Maar revalidatie was wel nodig. Lopen zat er niet in toen Charmaine uit het ziekenhuis werd ontslagen. En zo kwam ze terecht in de Sint Maartenskliniek, het ziekenhuis in Nijmegen dat gespecialiseerd is in ‘houding en beweging’.

Daar kwam Hut behalve met revalidatieartsen in contact met wetenschappers van het onderzoeksteam van de kliniek. Dit team, onder leiding van senior onderzoeker Noël Keijsers, richt zich op de inzet van hoogwaardige technologie. Exoskeletten bijvoorbeeld, die de loopfunctie van patiënten deels overnemen. Met behulp van sensoren wordt bepaald in welke mate een patiënt moet worden ondersteund en in welk mate hij of zij de eigen spierkracht kan gebruiken.

Wetenschappelijk onderzoek

Charmaine Hut herstelde relatief snel. Ze loopt inmiddels weer goed en heeft alleen aan het einde van de dag nog een rolstoel nodig. Vanwege vermoeidheid, vertelt ze in het bijzijn van bewegingswetenschapper Maartje Hendriks, lid van het onderzoeksteam van Noël Keijsers aan de Sint Maartenskliniek.

Toen Hendriks haar enige weken eerder vroeg mee te werken aan een wetenschappelijk onderzoek, aarzelde Hut niet. Dit onderzoek moet met behulp van een lichte enkelsensor inzicht geven in het bewegingspatroon van revaliderende patiënten. ‘De Sint Maartenskliniek heeft me goed geholpen en ik wil graag een bijdrage leveren aan verdere verbetering van de behandelingen’, legt ze uit.

De informatie die de revalidant verstrekt, is over het algemeen niet erg betrouwbaar, licht Keijsers desgevraagd toe. Dat maakt de inzet noodzakelijk van de technologie die Charmaine Hut en andere patiënten testen. ‘Als je vraagt of iemand voldoende beweegt, dan zegt meer dan de helft van de mensen ja. Maar in werkelijkheid blijkt dat maar op te gaan voor een klein deel van de betrokkenen. Terwijl je natuurlijk wel moet weten hoe dat precies zit als je iemand behandelt die aan het revalideren is. Meten is weten, ook hier. Daar gebruiken we de enkelsensor dus voor.’

Lees het hele verhaal in Zorgvisie ICT Magazine

Reacties