Medische Technologie

Slimme polsband monitort op boezemfibrilleren

Een eenvoudig draagbare smart polsband kan risicopatiënten monitoren op boezemfibrilleren. Vaidotas Marozas van de Technische Universiteit Kaunas in Litouwen heeft hiervoor patent aangevraagd.

Mensen die een hartinfarct hebben meegemaakt, hebben een verhoogde kans op boezemfibrilleren, een hartritmestoornis waarbij je hart onregelmatig en te snel klopt. De patiënten staan hiervoor onder controle bij de cardioloog.

Maar omdat deze controle slechts een momentopname is, spoort de cardioloog op deze manier alleen chronische ritmestoornissen op. Bij een beginnende ritmestoornis treden aanvallen zo nu en dan op, zijn ze van korte duur en stoppen ze vanzelf. Deze vroege ritmestoornis blijft vaak buiten beeld van de cardioloog. Terwijl de aandoening ernstige complicaties kan geven, zoals een herseninfarct.

Oplossing Vaidotas Marozas

Een niet-invasieve, makkelijk draagbare monitor die continu het hartritme registreert, is daarvoor een oplossing,  meent Vaidotas Marozas. Hij directeur van het Biomedical Engineering Institute van de KTU. Zijn onderzoeksgroep ontwikkelde een polsband met een multisensor-systeem voor de monitoring van boezemfibrilleren.

Het device bevat uit twee elementen: een sensor die continu de pulserende doorbloeding in de pols meet en een elektrocardiografisch element dat een controlesignaal genereert. Als de sensor een hartactiviteit meet die op boezemfibrilleren wijst, krijgt de patiënt een vibrerend signaal dat hem oproept om met zijn andere hand het apparaatje aan te raken. Dit maakt vervolgens een ECG.

Apple Watch

Het polsbandje is volgens de ontwikkelaars speciaal ontworpen voor oudere gebruikers en eenvoudig in het gebruik. Het apparaatje doet denken aan de ECG-functie van de Apple Watch, een innovatie waarbij sommige artsen vraagtekens plaatsen. Maar de polsband van Marozas is ander dan de Apple Watch speciaal ontworpen voor deze ene functie van controle op boezemfibrilleren.

Verfijning techniek

De polsband werkt in de dagelijkse praktijk nog niet zo goed als in de testomgeving. Geavanceerde signaalprocessoren moeten bruikbare informatie nog beter scheiden van ruis door beweging of andere ritmestoornissen. De onderzoekers werken hiervoor samen met een internationaal team van artsen en wetenschappers van de Universiteiten van Kaunas, Vilnius en Lund en met industrieel designers.

Bovendien willen zij nog functies toevoegen, zoals een algoritme voor de reactie van het hart op inspanning, om het geschikt te maken voor meer soorten hartrisicopatiënten. Een langzame aanpassing van het hart is gerelateerd met een verhoogd risico op hartvaatziekten en risico op sterfte.

Reacties